Allt að gerast!

Who do you think you are?

I don't know what I want, but I know what I don't want and I don't want what I want. Does that make me crazy?

Probably.

Oj hvað ég er komin með leið á að búa hérna. Langar að flytja út. Er það eitthvað betra? Ætli það? Kannski, ég kemst ekki að því nema prufa....
En ég held ég hafi náð hápunkti þess að vilja komast héðan burt þegar ég fór í eitt stykki verslunarferð í höfuðborgina. Eða ég get nú varla kallað þetta verslunarferð, tilgangi með ferðinni var ekki náð, og verður ekki náð í bráð. Og ef ég á erfitt með að finna mér eitthvað til þess að versla, að þá er eitthvað verulega að. En kannski er bara eitthvað að hjá mér, þótt ég yrði þá síðust að vita það.

Það er nefnilega svolítið skrítið að oft lendi ég í því að fólk, já hið ótrúlegasta fólk viti meira um mig en ég sjálf. Það er alltaf skemmtileg upplifun og veitir mér mikla gleði og sálarró. Þið vitið hvað ég meina.....En hafið þið ekki lent í þessu? Maður fréttir niðrí bæ hvernig maður er, hvað maður er að gera og segja og ég veit ekki hvað og hvað...love it.

Ennn......ég get nú ekki byrjað með nýja bloggsíðu (reyndar búin að vera með þessa frekar lengi þótt hún sé ný) án þess að tala um veðrið, hélduð þið að þið losnuðuð við þá umræðu? Oh nei...eina sem ég tala um er dónalegt fólk og veðrið...virkilega hressandi umræðuefni. En það sem ég vildi sagt hafa um þetta veður, hvað er málið? Þegar ég var að lesa fyrir próf lá ég flatmaga útá palli með sólarvörn! Ég ætti kannski að prufa það í dag, grenjandi rigning og fínt veður. Nee..ekki alveg. Þetta var líka svona síðasta sumar, ægilega fínt veður í maí og svo fær júní bara einfaldlega nóg, útrás á góða veðrinu, sumrinu og sólinni og segir: HINGAÐ OG EKKI LENGRA!

Já Júní, júní, júní...skíttíðig.



eigum við að deyja fyrir þennan kjól eða?

Bæ

Happy Birthday mister president-or should I say Norma Jean?

Allt í móðu

64-60-55

Guð hvað ég er búin að vera löt að setja eitthvað hingað inn...eða leti, hef reyndar ekki haft neinn tíma þar sem það var vinnuhelgin mín í bíóinu en þetta fer allt að koma svona af og til þegar ég gef þessari veslings síðu smá tíma.

Ég er búin að fá nýja myndavél, alveg hreint æði en ég þarf að gefa mér tíma í að læra á þetta stykki, ætti nú samt að fara geta sett inn myndir við tækifæri, ykkur til mikillar skelfingar.

Framtíðin er mikið rædd núna þessa dagana og sérstaklega sambandi við nám og vinnu. Það er ákveðið, eða ég tók þá ákvörðun að mig langar að fara í innanhúss- og húsgagnahönnun og jafnvel taka bara arkitektinn eins og hann leggur sig, það er víst smáræðir munur þar á. Ætla til Ítalíu, bara spurning hvort verði fyrir valinu Mílanó eða Flórens (vá ég er raunverulega að tala um þetta, er svo spennt). En það besta við þetta er að hún grilla mín Valgerður nokkur Knudsen ætlar kannski að koma með mér eða allavega koma til mín í einhver ár og getiði ímyndað ykkur hvernig væri fyrir tvær bestu vinkonur að leigja saman litla sæta íbúð á Ítalíu? Ég get ímyndað mér það og ég sé ekkert svart við það útlit.

vá ég verð að hætta áður en ég missi mig í gleðinni....

komið svo gott veður en auðvitað hangsir maður inni og afgreiðir peninga, how lovely....

ástir frá mér til ykkar,

Rosie Waits

Afhverju?

Kuldi. Hiti. Kuldi. Óákveðinn líkami. Veit ekki hvernig hann á að vera. Hendurnar skjálfa. Gervibrosið poppar upp. Hausverkur. Líkamaskjálfti. Er mér kalt? Er mér heitt? Nei. Bara flökurt eftir á. Mjög flökurt.

Hvað er að gerast?

Nei, þið gátuð ekki rétt. Kannski einhver, en sá sami hlýtur að þekkja mig ofur vel (detta nokkrir í hug). Svona verð ég rétt áður en ég er að fara spila fyrir fólk. Spila á hljóðfæri. Fiðluna mína sem er ástin mín og alnafna. Ekki einu sinni hún nær að róa mig eða láta mér líða betur. Þetta er ógeðis. Prufið að ímynda ykkur þetta. Ég er búin að spila á hljóðfæri frá 5 ára aldri og það var ekki fyrren á gelgjuskeiðinu sem mér fór að líða svona. Alltaf. Alltaf þegar ég átti að spila fyrir aðra. Helvítis gelgjuskeið. Sama hversu mikið ég æfi mig, þá fer ég í algjört panikk. Læsist gjörsamlega.

Afhverju geri ég ekki eitthvað í þessu, gætuð þið verið að hugsa. Trúið mér, ég hef reynt. Reynt af öllum mætti. Reynt af bestu getu. Talaði meira að segja við sjálfa mig á einum tónleikum (þú getur þetta Edda Rós, þú ert ekkert stressuð, þetta er ekkert mál, þetta fólk veit ekki hvort þú ert að ruglast). Gekk ekki. Sama hvað ég reyndi. Gekk aldrei. Þekkið þið þetta? Kunnið þið að láta það fara burt. Hverfa. Alveg?

Þetta eru verstu tilfinningar sem ég upplifa. Ásamt einhverju smotterí. Langar ekki að vera til. Langar að beila á öllu. Allar æfingar til einskis, en ég get það ekki. Má það ekki.

Get ekki einbeitt mér að laginu sem ég er að spila. Eina sem kemst í hugann er: tekur fólk eftir hvað ég er stressuð? Sjáiði mig nokkuð? Er ég að klúðra þessu?

OH



Þær glímdu ekki við þetta. Ekki svo það sást. Kannski voru þær með gervibrosin. Nei, þær voru svo töff. Einum of svalar og héldu ótrúlega tónleika. Æði.

Hvað er ég að gera hérna? Á eftir að gera svo margt.

Bæ

Líf og fjör og svefngalsi!

Nýjar Myndir Gott Fólk!
Eitt stykki utanlandsferð á leiðinni í bókun! Langar að komast í sól, strandarstemningu og á stað þar sem ég get verið á stuttermabolnum úti, já og kannski pilsi ef ég gerist svo djörf.

Búin að liggja á netinu yfir alls kyns ferðum og þá sérstaklega til Spánar. Langar að tala spænskuna, elskaða. En ég er svo handviss um að ég er að fara, hef bara ekki hugmynd hver kemur með mér. Langar að fara ein og njóta þess að vera bara ég í útlöndum en ég væri orðin einhverf þegar ég kæmi heim, jafnvel með smá vott af geðveiki, farin að tala við sjálfa mig og...nei djók.

Afhverju langar mann svo margt? Helling af því getur maður framkvæmt sjálfur en hinn hellinginn (já ekki helminginn) getur maður engu ráðið um. Það er fúlt.

Elska þegar ég finn eitthvað gamalt, þrátt fyrir að ekki sé um mjög gamlan hlut/efni að ræða...jafnvel bara árs gamalt. Var að taka til í póstinum mínum og finn þar mestu snilldarljóð sem hafa verið samin (í Keflavík, ég garantía það). Þetta eru ljóð okkar grillanna síðan síðasta sumar þegar við vorum að vinna í sitthvorum sparisjóðunum (kef og nja) og vorum að senda heilu tugina af emailum á dag. Sniðugar.

Þess má geta að við bjuggum til nýjan bragarhátt sem ég kýs að kalla fiskó-háttinn. Hann lýsir sér þannig að í fyrstu þrem línunum er rím, en síðasta línan er algjörlega út úr belju.

 

Grillur á golfvelli

engu skautasvelli

fluttum á Bragavelli

fyrir mörgum árum

Við fórum á tónleika en ekkí' út í búð
fengum þvílíka gæsahúð
eftir það fengum við snúð
en fengum bara súkkulaði og svala á essó

Og svo eitt laganna okkar (framtíðarlagasmiðir ég veit, takk fyrir takk fyrir)

Erða Hanseeeen?
Erða Knudseeen?
Eða er það p-fitla nestisbox?
Ekki séns
Ekki séns í fokkin helvítiiiiii
Það er alltaf svo mikið vesen
Að eiga við grillur tvær

Ef þið viljið fá okkur á árshátíðir eða í afmæli með uppistand, þá hringiði bara...erum við símann, NÚNA!

Gúdbæ lovs,

-ég

Það er allt í drasli allstaðar!

Oh...hvað er að gerast með þetta góða veður hérna í Keflavík? Það er eins og það hafi legið í dvala síðustu sumur og er að fá brjálaða útrás núna, akkúrat núna þegar ég verð í tveim vinnum í sumar og mikill afgangstími fyrir sólina. Æ þessi elska, kemur á bandvitlausum tíma. Samt er ég fegin að þú hafir loksins lagt leið þína hingað í bæ. Takk.

Ég er nú frekar aðgerðarlaus akkúrat núna sem er svosem ágætt svona inn á milli en til lengdar er það ekki alveg í miklu uppáhaldi. Þá er tíminn svo svakalega lengi að líða. En tíminn er bara eitthvað afstætt þannig að þetta ætti ekki að skipta einhverju máli. Ekki satt? Jú takk.

Prófin eru búin og allt á uppleið. En það er eitt sem stendur í stað.Herbergið mitt. Oj. Það stendur í stað eftir brjálæði prófanna. Ég líki því við skotárás...eða sprengju. Já sprengju, það er flottara. En ég held að hausinn minn hafi verið of tengdur herberginu í prófunum (þar sem ég lærði þar) því hausinn er líka allur í drasli. Þarf að vera dugleg einn daginn og taka til á báðum stöðum...held samt að hausinn þurfi að vera fyrstur. Sortera og flokka allt á réttan stað. Já takk.

Farin að gera handtak...eða já, ég held það.

Sumargleði elskurnar,

Edda Rós

Búin-finished-finido!

Sælutilfinning fer um mig í dag.

Ástæðan er einföld. Hver hún er, er nokkuð augljóst. Fattið þið?

Neibb...ég er nefnilega búin í prófum. Svo mikið búin að mér finnst ég aldrei þurfa að fara í próf aftur. Afhverju? Af því mér finnst það bara....get ekki útskýrt.

En eins og ég er skelfilega, hryllilega agonizingly ánægð yfir þessu öllu saman þá ætla ég að dempa þessa gleði niður með því að koma niður í þessa færslu uppsafnaðri reiði. Reiði sem hefur innbyrgst í viðjum líkamans í rúmlega mánuð. Málið er að ég verð ekki oft reið, en þegar sá atburður á sér stað, þá verð ég alveg virkilega reið og þessi reiði ásækir mig þar til ég fæ útrás fyrir henni. Ókei, eins og er þá eru 2 reiðipakkar sem ég hef að geyma og ég ætla segja ykkur frá einum þeirra, þar sem hinn er ekki við hæfi fólks sem er í miklu uppáhaldi hjá mér.

Ég er Fjúríus, get alveg sagt ykkur það. Ég er alveg kolöskrandi brjáluð út í lækna og þeirra mistök.

Vá...ég heyri strax reiðiraddir frá ykkur, róleg aðeins. Ókei, ég veit að læknar gera margt gott og bjarga mörgum mannslífum. Það sem er að pirra mig alveg niður í bein eru þessi óteljandi læknamistök sem virðast vera að fara fjölgandi. Fyrir nokkrum árum var ekki mikið um læknamistök á landinu okkar Íslandi en hvað hefur gerst? Ég heyrði frétt í útvarpinu um daginn þar sem verið var að segja að á síðasta ári dóu 180 manns á Landsspítalanum Háskólasjúkrahúsi vegna læknamistaka og 90 hefði verið hægt að koma í veg fyrir (ef þessir læknar hefðu verið með hausinn á sínum stað). En spáiði í þessu, það eru 365 dagar á árinu og miðað við þessar tölur er ein manneskja sem deyr annan hvern dag vegna mistaka! Mistaka sem hefðu ekki þurft að eiga sér stað? Ætli læknarnir hafi verið of uppteknir á djamminu kvöldinu áður? Æj kannski var bara svo gaman hjá þeim..allt í lagi þótt eitt stk karlmaður deyji því hann gleymdi að fá verkjapillurnar sínar. Er þetta ekki rétti hugsunarhátturinn? Ó, þá hef ég misskilið þessa tísku sem virðist vera að tröllríða Íslandi um þessar mundir.

Það er allt að sjóða núna....

Svo eru fréttir út um allt sem segja: Var rétt svo bjargað af einskærri tilviljun, gleymdist að ath þetta og hitt, tóku ekki eftir þessu og hinu! Læknar, vinnið vinnuna ykkar í guðanna....Og á þetta ekki að heita SÉRMENNTAÐ fólk? Fólk sem lærir latínu og ég veit ekki hvað og hvað í einhver grilljónir ára? Eða eru þeir bara í læknisleik? Skilja ekki muninn á leik og alvöru kannski..hmm...

Þið haldið væntanlega að ég sé að koma með einhverjar rugl tölur og algjört kjaftæði en málið er að þetta er að gerast í kringum okkur og ég hef heyrt um 3 læknamistök á 2 vikum, þá sem ég þekki til, ekki eitthvað sem blöðin segja frá. Og sum þessara mistaka eru alvarleg, skipta sköpum upp á mannslíf fólks og hvernig það á eftir að lifa framtíðina.

En áður en þið drepið mig fyrir að tala illa um fólkið sem á að bjarga lífum okkar þegar við lendum í einhverju alvarlegu ætla ég að hætta. Eins og ég segi gera þeir líka margt gott, þeir gátu til dæmis lagað mig þegar ég handleggsbrotnaði og þeim tókst að gera hálskirtlatöku rétt, þannig að það er nú smá von fyrir þessi grey.

Guð hvað ég er vond.

Jæja...ég er búin að sjóða nóg...ætla kæla mig niður og fara sofa, til tilbreytingar um það sem ég hef verið að gera síðustu vikuna.

-ég...vond með meiru.

Þú?

Auglýsi eftir ítölskukennara

Lífið er yndislegt-en ég fæ ekki að gera það sem ég vil!

Próf...

eitt af því mest upplífgandi fyrirbærum sem ég hef á lífsleiðinni kynnst. Þetta er svo ótrúlega sniðug leið til þess að mæla kunnáttu og skilning hjá fólki. Sá sem fattaði upp á því að leggja blað með ótal spurningum, dæmum, ritgerðum og fleira fyrir fólk eftir ákveðinn námstíma er í mínum augum algjör séní, snillingur, fyrirmynd. Svo er fólk útí bæ að röfla um þetta og nánast allur skólinn...sjáiði ekki hvað þetta er æðislegt? Eitt af því besta sem ég lendi í.

Ókey ég skal hætta áður en ég fæ æluna upp í kok, get ekki verið svona yfirnáttúrulega kaldhæðin og hvað þá þegar ég er að tala um próf.

Mér verður illt, illt að hugsa útí það sem ég skrifaði hér fyrir ofan.

Það er samt ótrúlegt hvað svona prófatörn er orðinn hluti af skólafólki. Það veit alla önnina að í lok hennar verða próf og þá er heilagur tími, engin truflun og ekkert má gera. Svo eru þessar óskrifuðu reglur oftar en ekki sveigðar til ýmissa átta og eitt og annað látið eftir sér. Skrítið hvað mannsheilinn getur samt innbyrgt mikið af upplýsingum sem flýja úr honum um leið og bjallan hefur hringt og prófinu lýkur. Það er svo merkilegt....

skemmtilegt efni finnst ykkur? nei, þið gleymið því líka um leið og þið lesið seinasta punktinn í þessari færslu...þessi mannsheili sko...

Yfir í allt annað röfl og já ég meina röfl (alltaf tekst mér að kvarta yfir einhverju). Ég hlæ alltaf jafn mikið af því þegar fólk, útlendingar koma hingað til Íslands og reyna að tjá sig á guð má vita hvaða tungumáli. Lenti í einu dæmi uppí bíói áðan. (hættið að lesa ef þið nenni ekki svona blogglestri). Kom maður inn og virðist ekkert vita neitt í sinn haus og æðir bara inn. Ég spyr hvort ég geti aðstoðað hann og hann svarar með orði sem ég hef aldrei heyrt áður. Jæja hvað um það, ég er ekki frá því að hann hafi byrjað að tala við mig á pólsk-rússnesk-úsbekistönsku (hver veit?) og heldur bara áfram. Ég horfi á hann og litlu munar að ég lendi  í einu af mínum uppáhalds hlátursköstum en ég næ að halda niðrí mér hlátrinum og yppti bara öxlum (sorry dude, don't understand). Hann pirrast smá sé ég og ég reyni allt sem í mínu valdi stendur til að skilja manninn. Hann bendir útum allt og segir svo bara : Castaway, castaway. Ég missi mig næstum í gleðinni og dettur í hug að hann sé að spurja um hvaða myndir séu sýndar (ég skil smá í pólsk-rússnesk-úsbekistönsku, ókey?) og ég segi honum það og bendi á salina. Á hann kemur algjört sólheimabros og ætlar að æða inn í salinn. Ég spyr á ensku hvort hann hafi keypt miða og bendi á miðasöluna. Hann labbar í áttina að henni og svo beinustu leið út. Ætli hann sé ennþá að leita af miðasölunni? Skemmtilegt atvik...

En afhverju eigum við Íslendingar að skilja öll heimsins tungumál. Við mundum ekki voga okkur að reyna tala íslensku í útlöndum, eða allavega mundi ég ekki leggja í það ævintýri. Lítum við út fyrir að skilja allt? kannski...

Gangi ykkur vel í prófunum, þið sem eigið þau eftir, hinir sem ekki fara í próf, gangi ykkur vel í einhverju!

Night my loves :*

-ég